Thursday, June 7

Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή

Μια φορά κι έναν καιρό στο ευτυχισμένο βασίλειο του FERANEKTOUFERNO, ευτυχισμένος ζούσε ο βασιλιάς DALARAS με την μικρή του κόρη KALOMOIRA, έχοντας ήδη ξεπεράσει τον τραγικό 8άνατο της μητέρας της JOAN D’ARK, η οποία πνίγηκε από ένα αμύγδαλο, ένα ηλιόλουστο απόγευμα Αυγούστου και ημέρα τρίτη.
Ο πατήρ βασιλιάς, ένας νταβραντισμένος-προικισμένος-αράπακλας, κυβερνούσε με σύνεση και με γνώμονα την ευτυχία των πολιτών την χώρα του. Όμως δυστυχώς η κόρη του ήταν ποιο άσχημη κι από την Μαρία την Άσχημη. Ακόμα και από την Μάγδα την κόρη του περιπτερά. Παρόλα αυτά η ίδια του η διαστροφή τον ωθούσε να την βιάζει κάθε απόγευμα και να την κλειδώνει στο τελευταίο μπουντρούμι του κάστρου του, όπου η κόρη του έγραφε ποιήματα.
Την απόλυτη ηρεμία της ευτυχισμένης αυτής χώρας έμελλε να διαταράξει ο κακός, μοχθηρός, και υποχθόνιος και γλοιώδεις μάγος DAKIS. Με τα μοχθηρά του skills που περιείχαν φίλτρα, όπως “τσάι με λεμόνι στο μπαλκόνι”, είχε την ικανότητα να ελέγχει τον φυσικό κόσμο και να εξουσιάζει τους Δαίμονες. Μια μέρα με πανσέληνο, έστρεψε το βλέμμα του στο παραθύρι της κακάσχημης πριγκίπισσας KALOMOIRAS και αμέσως συνειδητοποίησε ότι κάτι σκίρτησε μέσα του. Και δεν ήταν εντερική διαταραχή, από το γύρο του Γιατρού της Πείνας.
Έπρεπε να την κάνει δική του! Αλλά ο πατέρας της δεν την πάντρευε με τον οποιοδήποτε. Έψαχνε γαμπρό που να έχει αμάξι, αντικείμενο άγνωστο για την εποχή, οπότε … BUG! Ως φυσικό ακόλουθο ο μάγος αρχίζει τις γελοίες τακτικές. Λουλούδια με ραβασάκια, ποιήματα, σοκολατάκια και τέτοια. Θορυβημένος ο πατέρας ανεβαίνει στο δωμάτιο της κόρης.

- Τι μαλακίες είναι *μπιπ* (αυτά) μωρή καριόλα; Δεν είπαμε ότι σε έχω για την πάρτη μου;
- Πατέρα ο νιος είναι λεβέντης.
- Πού τον είδες τον λεβέντη, αυτός είναι 2.50 μέτρα με τα χέρια στην ανάταση. Όμορφος και πετυχημένος. Όχι σαν εσένα, “ένα τέρας που ξέρασε η φύση”.
- Εγώ πατέρα θα τον *μπιπ* (παντρευτώ)!
- Και εγώ θα σε γαμήσω!

Οπότε της πετάει 3 μπαγιάτικα και την κλειδώνει στο μπουντρούμι.
Τα κροκοδείλια δάκρυα της πριγκίπισσας αντιλαμβάνεται ο μάγος, μέσο ενός δεινόσαυρου REX που τυχαία βρισκόταν μέσα στο μπουντρούμι. Αντιλαμβανόμενος τον έρωτα της πριγκίπισσας, ξέρω ‘γω, είναι η σταγόνα που ξεχειλίζει το Άγιο Είναι!
Ξημερώνει ο Θεός (χιχιχιχιχι) τη μέρα και μετά από ένα πρωινό με αντζούγιες, μπέικον,και γεμιστά κολοκυθάκια, ο μάγος παίρνει την απόφαση: “Δε γαμιέται θα πάω να την *μπιπ* (ζητήσω) από τον πατέρα της!”.
Μαζί με τους πιστούς ακόλουθούς του, το γκόλουμ HARITODIPLOMENOS, το δαίμονα της φωτιάς TOURNA, ένα ψάρι που το λέγαν GOUANDA και 5 δαίμονες, αρχίζει το ταξίδι από τη χώρα του PADA, μπορεί και STILO, στη χώρα FERANEKTOUFERNO. Μέσα απο κακουχίες, κατάφεραν να φτάσουν όλοι σώοι… (οι φρουροί του άρχοντα ήταν GTP).
Χτυπά το κουδούνι. Απαντά ο γέρος της θάλασσας.

- Παρακαλώ;
- Τον κύριο DALARAS.
- Δεν έχουμε DALARAS εδώ.
- Μα πώς; αφού είναι βασιλιάς.
- Εεεεε … ΌΧΙ …
- Μα πώς, αφού …
- Δεν υπάρχει DALARAS εδώ!

Και του κλείνει την πόρτα.
Αφού κατάλαβαν την παπαριά τους, το κόβουν να γυρίσουν. Πολύ σύντομα βλέπουν την εξής ταμπέλα:
FERANEKTOUFERNO - 208.3km Βορειοδυτικά της Λάρισας.
Εν τέλει το βρήκαν! Χτυπάνε το κουδούνι. Με τα πολλά και τα λίγα βρίσκουν τον βασιλιά. Του προσφέρουν τα δώρα (Σμύρνα, Λιβάνι και ακανέδες Σερρών) και μπαίνουν κατευθείαν στο ψητό!

- Θέλω την κόρη σου!
- Προίκα;
- Ένα σκουπάκι Dellonghi
- Όχι!
- Άντε και μια φριτέζα κ’ ένα πλυντήριο;
- Τι μάρκα;
- Bluesky
- ΕΕΕΕ …. ΟΧΙ!!
- ΕΕΕΕΕΕ ….. ΠΟΛΕΜΟΣ!!!

Μετά από 2 χρόνια προετοιμασίας, και με στρατό από μπορεί 40,000 ή 50,000 μη πω και 100,000 (P)orcs, ο μάγος είναι έτοιμος!
Η μάχη αρχίζει … (συνέχεια στη σελ. 305)

Μετά από 300 σελ. μάχης, έχοντας χυθεί 7,000,000 λίτρα αίματος μη σου πω, το ματς ήρθε Χ. (Πάλι κουβά!). Μετά από έντονο μπινελίκι και χώσιμο, καταλαβαίνουν και οι 2 πως η κόρη έκανε φτερά! Έφαγαν όλα τα σάντουιτς του κόσμου αλλά δεν την βρήκαν πουθενά! Αμέσως ο πατέρας τηλέφωνο την Νικολούλη. Μετά από 2 σεζόν ψαξίματος το θρίλερ της FERANEKTOUFERNO δεν λέει να τελειώσει. Ο πατέρας ζητά τα ρέστα, η επιστήμη σηκώνει τα πόδια ψηλά και η Αγγελική αυτοκτονεί…
Είχαν πέσει και οι 2 σε βαριά κατάθλιψη προσπαθώντας να επιβιώσουν με όποιον τρόπο μπορούνε (Μπύρες, ουίσκια, πουτάνες, Πλούταρχο και δε συμμαζεύετε). Βιώνοντας την έσχατη απογοήτευση ο πατέρας βάζει μπροστά τα μεγάλα μέσα. Κανονίζει να βγει στην εκπομπή του Μικρούτσικου. (όχι στο DREAMSHOW ρε βλάκα - στην άλλη την “πώς τη λένε” -). Μετά από 3 επεισόδια και τηλέφωνο ακροατή που ισχυριζόταν ότι είχε δει την πριγκίπισσα στον ύπνο του, πείθονται τελικά πώς συνέβη το μοιραίο. Η πριγκίπισσα είχε σαπίσει στο δωμάτιό της, έχοντας πεθάνει από βέλος που πήγαινε για τον πατέρα της, όπως δραματικά περιγράφετε στη σελ. 252 της μάχης.
Ο πατέρας DALARAS κατηγορεί τον DAKIS και τούμπαλιν, καθώς και ένα τραγούδι που του είχε κλέψει το 1940 με τίτλο “Φεγγαράκι μου λαμπρό”. Και τότε πετάγεται η ιδέα. “Ας λύσουμε τις διαφορές μας αντρίκεια”.
Και πράγματι τις έλυσαν, όταν κοιτάχτηκαν στα μάτια, άφησαν να εκφραστεί ο πόθος που έκρυβαν τόσα χρόνια ο ένας για τον άλλο και φοβόταν να τον βγάλουν προς τα έξω. Χέρι, χέρι και έπειτα από ένα σύντομο ταξίδι στο AMSTELDAM, όπου και παντρεύτηκαν, ζήσανε αυτοί καλά και εμείς μία από τα ίδια δε γαμιέται. Παραμύθι είναι … Πώς να μας αγγίξει;;;

By Korakas & Karvouniaris



Credits to Lensman who managed to print it from paper (in which was written with my letters) to the screen!

Tuesday, June 5

Χειραγώγηση...

Πραγματικά περίμενα αυτή τη στιγμή πως και πώς...Μέσα από την πίεση της καθημερινότητας και το τρέξιμο που μου επιβάλλει η σχολή κατάφερα να βρώ λίγο χρόνο να ξαναγράψω στο blog μου...

Κάπου λοιπόν ενώ περιπλανιόμουνα, πήρε το μάτι μου μια "εκστρατεία" η οποία είχε ώς θέμα τη χειραγώγηση της σημερινής νεολαίας...Μέσα μου σκέφτηκα, "ωραίο το ζήτημα που θέτουν, για να δούμε παραπάνω πληροφορίες".Οι προσωπική μου άποψη στο θέμα είναι ότι τη σημερινή νεολαία προσπαθούν και θέλουν να την κρατήσουν σε μία νιρβάνα.Θέλουν οι σημερινοί νέοι και νέες να ασχολούνται με οτιδήποτε άλλο , εκτός από τα θέματα που τους αφορούν!Το φαινόμενο αυτό οξύνθηκε ιδιαίτερα κατά την περίοδο που το ζήτημα της παιδείας ήταν στο προσκήνιο, όπου και προσπαθούσαν να καταστείλουν το κίνημα χρησιμοποιώντας, εκτός από γκλομπ, κουκούλες και χημικά, τον εκφοβισμό της απολιτικοποιημένης , αδιάφορης και ουδέτερης ίσως πλευράς των φοιτητών, μέσω του χαμού των εξαμήνων ή των εξεταστικών.

Αλλά όπως η ιστορία έδειξε, το κίνημα δεν έκανε πίσω!Δε χειραγωγήθηκε!

Κάτι ανάλογο περίμενα να δω και στην παραπάνω εκστρατεία.Τη χειραγώγηση της νεολαίας, μέσω του σχολείου , του εκφοβισμού, των ΜΜΕ.Γιατί για μένα αυτοί είναι οι κύριοι αίτιοι της χειραγώγησης!Από την πλευρά τους όπως φαίνεται , εκείνοι διάλεξαν να αναφερθούνε πιο πολύ και πιο αισθητά , στο ζήτημα των video games.Εντάξει συμφωνώ πως η σημερινή νεολαία λιώνει με τις ώρες στα Internet Cafe το χω δει με τα μάτια μου , αφού κατά περιόδους τα επισκέπτομαι αρκετα συχνά, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω πλήρως πως αυτό μπορεί να τους απαγορέψει, να δημιουργήσουν , δική τους άποψη, κρίση και λογική......

Προσωπικά δεν με εμπόδισε καθόλου.Ίσως γιατί οι βάσεις είχαν τεθεί πολύ νωρίτερα.Γιατί για μένα τα παιχνίδια είναι ένα είδος ευχάριστης ψυχαγωγίας και πολλές φορές είναι και πιο ευχάριστα απ ' το να λιώνεις μπροστα στο pc κάνοντας "λειτουργικά".Πιστεύω πως ο κίνδυνος χειραγώγησης από τέτοιου είδους αίτια , προκυπτει μόνο, αν και
μόνο αν, αυτό γίνει τρόπος ζωής του νεόυ.

Αν δηλαδή η νεολαία καταφέρει και αποκλείσει , πράγμα σχεδόν ακατόρθωτο όλες τις άλλες της δραστηριότητες και αφοσιωθεί με τις ώρες εκεί!Πιστεύω πως οι νέοι έχουν αρκετή κρίση και λογική , να κρίνουν πότε τους χειραγωγούν και πότε τους εκμεταλλεύονται.Πιστεύω ακόμη πως όταν χρειαστεί, παράδειγμα ο χειμώνς που μας πέρασε, οι νέοι είναι εκεί για να αποδείξουν την αξία τους, υπερασπιζόμενοι πάντα το συμφερον τους!Ένα συμφέρον που μπορούνε να το κρίνουνε μόνοι τους!Που δεν τους το υποβάλλουν πολιτικά γραφεία, υπομνήματα,ούτε μανιφέστα!Το δικό τους κοινό συμφέρον!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Στην τελική, τα παιχνίδια αυτά με κάνουν πιο χαρούμενο άνθρωπο.Και δε με αποσπούν καθόλου από τους στόχους και τα θέλω μου.Γιατί όλοι σ αυτή τη ζωή, χρειαζόμαστε κάποιες στιγμές χαλάρωσης!