Friday, June 1

Επίκριση και κριτική...

Πόσο δήθεν είναι άραγε η κοινωνία ;;;Πόσοι στηρίζουν πραγματικά , με το λόγο και τη ζωή τους , αυτα που πιστεύουν ;;;Πόσοι είναι έτοιμοι ανα πάσα στιγμή να υπερασπιστούν τα ιδανικά τους ;;;

Η άποψη μου περί του θέματος είναι πως Ναι, υπάρχουν τέτοια άτομα...Και είναι αρκετά............
Δεν είναι όμως η πλειοψηφία του κόσμου!Από την πολιτική μέχρι το γήπεδο, ελάχιστες είναι οι φορές που κατάφερα πραγματικά να δώ πράξεις να γίνονται για κάποιο σκοπό, παρά μόνο για τα μάτια του κόσμου...Πολλά γίνονται για τα μάτια του κόσμου!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ακόμα και οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων...Είναι απρόσωπες και συχνα ψεύτικες...................

Στις μέρες μας πλέον έχει χαθεί το συναίσθημα...Όλα γίνονται μηχανικά και βιολογικά............
Όλοι ασχολούνται με το τί θα φορέσουν το βράδυ, τι έγινε στο αποψινό επεισόδιο του "Έρωτα", ποιόν θα στείλουμε του του χρόνου στη Euroβίζιον, τι κάνει ο γείτονας μας όταν εμείς δεν τον βλέπουμε, ποιός τα χει με ποιόν και άλλα τέτοια ανούσια θέματα.....................
Είναι φορές που άθελα μου συμμετέχω και εγώ σε τέτοιες διαδικασίες...Με τραβά η μάζα μέσα της...Γιατί είναι δύσκολο να ξεφύγεις απ το πλήθος...Θέλει θάρρος και μαγκιά...

Γιατί πάντα το Privilege θα είναι πάντα μεγαλύτερο απ το "πορτραίτο" , γιατί τα σφηνάκια πάντα θα κερδίζουν τις εκλογές, γιατί η επανάσταση θα φαίνεται πάντα ως κάτι το ακραίο στα ματιά του κόσμου, απο τα εκάστοτε μέσα...

Ευτυχώς γύρω μας , υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν ν' αλλάξουν τον κόσμο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Δυστυχώς όμως δεν τα καταφέρνουν και πολύ...Ίσως δεν έχουν τα κατάλληλα μέσα, την κατάλληλη δύναμη, τους κατάλληλους τρόπους....

Παρ ' όλα αυτά το ταξίδι αυτό είναι μια υπέροχη διαδρομή και αξίζει τον κόπο να το δοκιμάσει κανείς....Και εγώ αυτό θα προσπαθώ απο δω και έπειτα!!!!

"Νιώθω μεγάλη μοναξιά μέσα στο πλήθος, έχω χαθεί σαν το παιδί σ ΄ένα τεράστιο λούνα παρκ κ ακούω μόνο την καρδιά μου να χτυπάει...Χτυπάει μια χτυπάει δυό και συνεχίζει μπροστά!!!!!"

Το άλλαξα λίγο να ταιριάζει καλύτερα μ ' εμένα...

5 comments:

Anonymous said...

Πολύ σωστά αυτά που γράφεις. Από που τα έκανες copy-paste?

Anonymous said...

"Παρ ' όλα αυτά το ταξίδι αυτό είναι μια υπέροχη διαδρομή και αξίζει τον κόπο να το δοκιμάσει κανείς....Και εγώ αυτό θα προσπαθώ απο δω και έπειτα!!!!"


Αξιζει σιγουρα, ακομα και αν δεν πετυχει, θα ειναι ενα ταξιδι με αξιοπρεπεια.


"Νιώθω μεγάλη μοναξιά μέσα στο πλήθος, έχω χαθεί σαν το παιδί σ ΄ένα τεράστιο λούνα παρκ κ ακούω μόνο την καρδιά μου να χτυπάει...Χτυπάει μια χτυπάει δυό και συνεχίζει μπροστά!!!!!"

Μπορει να ειμαστε λιγοι για να φερουμε την αλλαγη, ειμαστε ομως αρκετοι για να μην αισθανομαστε μονοι μας.

Δυσκολες στιγμες υπαρχουν καθολη τη διαρκεια αυτης της συνεχους προσπαθειας, οπως και απογοητευσεις, αλλα τελικα βλεπεις γυρω σου ατομα που σκεφτονται παρομοια με σενα, που ειναι καπως διαφορετικοι απο αυτο που λεγεται μαζα και ειναι αυτοι στο τελος που σου δινουν κουραγιο για να συνεχισεις.

Καλη τυχη στο ταξιδι που αποφασισες να ξεκινησεις :).

ΥΓ. To blog ειναι ενα καλο μεσο να εκφραζεσαι και να εκφραζεις / επηρεαζεις με τις ιδεες σου αλλους ομως πιστευω πως δεν ειναι αρκετο... κατι που με βρισκει συμφωνο ειναι το παρακατω λινκ: http://gmargari.wordpress.com/2007/05/25/last/

xenos said...

Από που τα έκανα copy paste...;;;Χμ για να σκεφτώ....Απ το κεφάλι μου ίσως...

Anonymous said...

συνοδοιποροι υπαρχουν αρκετοι... keep travelling my friend...

Anonymous said...

Να'σαι καλά ρε μεγάλε, τέτοιες σκέψεις αρμόζουν σε νέους ανθρώπους. Αισιοδοξία και όρεξη θέλει...